“Kendi kendisiyle yaptığı konuşmalardan vardığı sonuç: aşk acısının en büyüğü olarak sevip de sevilmemektir… Aşkın elinden çekilecek en büyük acının bu olduğuna inanır Dante…”
“Öyledir bazen… Anlamak istemez kadınlar. O uçucu duygunun esiri olarak yıllarca kalabilirler bir köşede. Eski bir vazo gibi. Uğruna mücadele ettikleri bir erkek vardır hep; ama onlar bu erkeğin bazı şeyleri gerçek bir biçimde kavrayamayacağını göremeyecek kadar gözleri kapalı ızdırapkârlardır. Yaz günü ılık rüzgarda kalmanın tadını bilmelerine rağmen, ayazda, yoksulluk içinde titreşenlerdir.”