Bir süre sonra, başkasının hikayesi gibi anlatmaya başladım. Sanki bu kör bıçak yıllardır kalbimde değilmiş gibi.
Sanki her gece uyku diye kabir azabı çeken ben değilmişim gibi.
Sanki,yaşamak diye içinden geçtiğim bu ömür koca bir kâbus değilmiş gibi.
Ben yıllardır bir yas evi taşıyorum yüzümde.
Annemin dizlerini dövdüğü bir evlat acısıyım ben; çünkü benimki yaşamak değil; ölmemekti sadece..!
Hasan can Ç.