Onun yerine koyabileceği kimse olmadığını, kimseyle bu konuşmaları yapamayacağını, kimseye ona kızdığı kadar kızamayacağını, kimseyi onu sevdiği kadar sevemeyeceğini düşünüyordu.
“Hayatımı çoğaltıyorsun,” demiş, sonra da söylediği her güzel sözü inkâr etmeye yatkın yanıyla eklemişti, “ama eksilttiklerin çoğalttıklarından daha fazla.”