Öyle uzaktasın ki şiirlerim dokunmuyor sana
İmkansızların mümkün kıyılarında
Kelimeler uçuşuyor da sana bir cümle olarak varmıyor
Bırakıyorum heyecanları yeşillere, ben artık mavilere bakıyorum
Maviler de artık umudu değil, sonsuzluğu var ediyor derinimde
Hissettiğim duygular biterken o renge tutunuyorum yine düşmemek için
Ben tutunuyorum
Dualara devam ediyorum ama konu artık sen olmuyorsun
Artık sana kelimeler gitmiyor yüreğimden
Yollar kapanıyor, cümlenin bir manası kalmıyor
En çok kendilerimle savaşıyorum
Sen bu ne demek hiç bilmiyorsun
Ve ben bırakıyorum seni yeşillere
Mavilere tutunuyorum