Ve böylece günler geçti. Hachi kiraz çiçeklerinin açtığı ilkbaharda da tren istasyonunda bekledi, yagmurların yağdığı yaz ayında da. Yaprakların renk değiştirdiği sonbaharda da bekledi, karların düştüğü kışta da. Günler günleri kovaladı ve Hachi her gün saat tam üçten önce Profesörü karşılamak için istasyona geldi. Ve her gün hayal kırıklığı yaşadı. Ama asla umudunu yitirmedi.
Şunu sakın unutmayın: tek önemli an vardır, o da şu andır. En önemli an şimdidir çünkü gücün bizde olduğu tek andır. En gerekli kişi o an kiminleysek odur çünkü kimse bir daha başka biriyle görüşüp görüşmeyeceğini bilemez. Ve son olarak yapılması gereken en önemli iş iyilik yapmaktır çünkü insanın dünyaya gelişinin tek amacı budur.