Kendimizi önceye, önceliğe koymalıyız. Değerliyiz. Fakat biz önce kendimizi sevmekten vazgeçiyoruz. Çünkü kendini beğenmiş derler veya öyle olurum korkusu başlıyor. Ama şunu unutuyoruz sevmenin, sevebilmenin ve sevilebilmenin ilk adımı mutlaka kendi kendini sevebilmektir. Her şeye rağmen kendine özsevgi ve özşefkati verebilmektir. Bunları yapmazsak eşyadan, insandan ve dış dünyadan mutluluk, sevgi, huzur ve güzellik satın almaya çabalıyor, çalışıyoruz. Kendimizle kalmalıyız. İçimizdeki cevheri, gücü, özgürlüğü ve sevgiyi seçmeliyiz. Alışmak ve bağımlılık noktalarına gelmemek için her koşulda Mevlana'nın dediği gibi "Ne olursan ol yine gel." diyebilmeliyiz kendimize ve kendimizi sevmekten vazgeçmemeliyiz. İnsanız hatalarımız ve kusurlarımız var. Kıymetliyiz ve güzel olan her şeye değeriz. İnsanların söz ve davranışlarıylarına karşı dengemiz olması gibi ayarında kalmalı. Gülümse! En çok da kendine GÜLÜMSE. |HumD