Sinem Gözüdok
@Hunilianne
54 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Yaşananlar Farklı Olsa da Hissedilenler Aynı Olabilir
Selamlar,
Haftayı “Yara Atlası” ile bitirmek istedim.
Üzerine saatlerce konuşabileceğim, bittiğine üzüldüğüm bir kitap oldu.
İyileşme sürecini mi okudum, ben mi iyileştim dediğim yerdeyim…
Aslında doktor eşliğinde kendini bulan, hakikatine adım atan bir kız kardeş, abla ile tanıştım…
“Yara Atlası” 142 sayfalık bir kitap ama hissettirdikleri büyük bir derinlik içeriyor…
Her satıda her bölümde ayrı bir benle karşılamışım gibi hissediyorum.
Herkesin neşesi de yarası da ayrıdır. Farklı hisleri farklı yoğunlukta bam başka hayatlarda yaşarız ancak ne zaman kanadı kırık bir kız kardeş görsek kendi yaralarımızla sarmak isteriz. Çünkü bizim yaratılışımızın güzelliği de buradadır.
Ben de kitabın sade anlatımında sarıp sarmalamak istedim. Doktor ile konuşmalarını yazarımız o kadar duru bir şekilde kaleme almış ki okurlar da o terapi duygusuna kapılıyor.
Her sayfada bir yüzleşme hali ile buluşuyor. Kimimiz dile getiremediklerini, bazılarımız cesaret edemediklerini, yüreğinin bir yerlerinde gizlediği sessiz alalara kapı aralayanların, ruhunun çetin geçen mevsimleriyle çarpışmaktan kaçanların, sert inişli çıkışlı pişmanlıkların kol gezdiği sokakları olanların satırlara büründüğü Ankara’da geçmişi ve şimdiki zamanın yükünü aynalara yansıtan bir yürekle buluşup doktora gittiği yolculuk misali…
Sahi bu yolculuk kimin yolculuğudu roman mıydı?
Zira bu güzellik “mağluplara ve henüz yenilmişlere” diye başlıyor ve “Hepinize iyi yolculuklar” diye bitiyor.
Sıradan romanları bir kenara bırakıp kendi romanınızı okur gibi okuyacaksınız.
O zaman ben de diyorum ki içinde dindiremediklerinizi, geçmişin kör düğümlerini, saramadığınız yaralarınızı bir heybeye koyun, bir de papatya çayınızı alın ve manevi olarak iyileşmenin tadına varın…
Ben kitaplığıma zengin, farklı ve güçlü bir kitap
Reklam
Kalbin Aynası Misali
Merhabalar,
Her kitabını merakla bekleyip okuduğum Hayati Sır hocamın son okuduğum kitabı “Tecelligah”dan bahsedelim…
İnsanoğlu doğar, yaşar ve ölümü tadar.
Hani büyüklerimiz der ya “Bir daha mı geleceğiz bu dünyaya” ah işte o noktada sormamız gereken bir soru “Geldik, yol alıyoruz ama hangi yol bizim için hayırlısı…” İnsan nasıl bir hayat yaşasın ki Rabbin huzuruna gönlü ferah bir şekilde varsın?
Bazen görünenin ötesini aramak da gerek hem de duru bir niyetle ve imanla…
Aldığımız her nefesin halkını vererek yaşamanın anahtarını çok da dünyevi maddelerde aramamak gerek, bazen nefsin bağ bozumuna iştirak etmemek gerek, gönlüm hicretine teşebbüste korkak olmamak gerek…
Öyle ki hayatta pek çok engel çıkacaktır. Dünyanın düzeni gittikçe kör bir bıçak misali hepimizi köleleştiriyorken “BEN” olarak sıyrılmamız gereken zamandayız. Farkına varamadığımız zamanlar oluyordur, kendimizle baş başa kalıp secdeye başımız koyduğumuzda sahi ne kadar pürü pakız. Bunun için ne yapıyoruz. Özümüzün güzelliği ahir zamana mı sıkıştı dersiniz?
Yaratılışı mucizelerle dolu olan, nasıl da dijital bir kalede mahkum olmuş değil mi! Hayatta kalalım derken yüreğimize sakladığımız manalara ne oldu?
Hadi gelin birlikte bir keşke çıkalım ve o sırlı manalarda tecelligahımıza kurulalım…
Tecelligah
Hayati Sır
Tecelligah
Hayati Sırkendime not1000Kitap
Selamlar,
Kitapsever dostlarım…
Bir süredir sessiz sedasız okumalara doğru seyir ederken bana iyi gelen bir kitaptan bahsetmek istiyorum.
Öncelikle yazım dili ile okuru etkileyecek, yüreğinize işleyecek nice satır barındırıyor. Kelimeler cümbüşü sadelikle akıyor ki bu da çok kıymetli.
Hepimizin hayatında güvenle oluşturduğu konfor alanları vardır. Lakin zaman zaman o alanlar kırılma noktasına dönüşür. Sanki kum taneleri saatin akışına ters istikamette akar. Dağılırız, affedemediğimiz kırgınlıklarımıza hapsoluruz, bazen rahatsız olduğumuz ne varsa derinliklerimizde ilişkilendiremediğimiz bir hale bürünür. Herkes kendi zincirine bağlanmış da özgürlüğün anahtarını başkalarında arar sanki. Öyle anlar olur ki şimdinin kaosuna sürüklenir, geçmişin keşkeleri ile çarpışırız. Oysa zaman bize her daim hatırlatır: kendinle kavgayı bırak…
Yüzleşmelere başlarken bir iyileşme niyetinde misin yoksa hesap sorma gayesinde mi? Kendine en yakın olduğun yüreğine adım atma niyetin dahi uçurumları bertaraf ederken bu istememe hali niye?
İşte “Benden Bana Ne” okura her cümlesinde kendi sesine kulak verme fırsatı sunuyor. Bunu da rehber kisvesine bürünmeden dost nidasında yapıyor. Kırk yıl hatrı olan kahvelerimize eşlik edecek bir dost gibi hem de…
Bırakalım bitmeyen, bitmeyecek olan hayatın akışına yetişip, kendimizi başkalarına anlatma çabalarını. Yorulmadık mı?
Şimdi kendimize dil dökme vakti…
İçindeki fırtınalar nerede nasıl kopuyor bilemem ama bu satırlarda hepimize bir tutam huzur var…
Öyleyse keyifle okumalar canım okurlar… 
Eddi Anter 
Benden Bana Ne
Eddi Anter Benden Bana Ne