OLMADAN
Vasıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan
Kenz açılmaz şol gönülde ta ki pür nur olmadan
Sür çıkar ağyarı dilden tâ tecelli ede Hakk
Padişah konmaz saraya, hane mamur olmadan
Hakk cemalin Kâbe'sini kıldı âşıklar tavaf
Yerde Kâbe, gökyüzünde Beyt-i mamur olmadan
Mest olanların kelâmı kendinden gelmez veli
Ya niçin söyler Ene’l-Hak, kişi Mansur olmadan?
Mest olup meydane geldim ta ezelden ta ebed
İçmişem aşkın şarabın âb-ı engûr olmadan
"Mûtû kable en temûtû” sırrına mazhar olan
Haşr-ü neşri bunda gördü nefha-i sûr olmadan
şıkın çok derdi amma sırrın izhar eylemez
Söylemesi terk-i edeb çünki destur olmadan
Bir acaîb derde düşmüş tutuşur Şemsî müdâm
Hakk'a makbul olmak ister, halka menfur olmadan.
Şemseddin Sivasi
ŞEMSEDDİN SİVASİ nin OLMADAN adlı her biri bir VECİZE gibi olan şiirini anlamı ile birlikte sunuyorum:
Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûn olmadan.
Kenz açılmaz şol gönülde tâ ki pürnûr olmadan.