"Öncelikle, her şeyin çürümüş olduğu bu dünyada iyi kalpli ve dürüst kalmak öyle zordur ki. Bunu kin duymadan söylüyorum. Biliyorum , kimse şapkasının kenarından daha yükseğe zıplayamaz."
Neden çocukluk hayatın sonuna kadar sürüp gitmiyor sanki? Neden insan aniden endişeli,her konuda cömertlikten yoksun ve özellikle akıllı olur? Tedbirli olmanın ne faydası var ki? Kendimizi harcama konusundaki bu cimriligimiz ne kazandırır bize sonuçta?
Kitabı okurken bazı yerlerinde sinirleneceksiniz, bazı yerlerinde gözleriniz dolacak, bazı yerlerinde yok artık bu kadar da yapılamaz diyeceksiniz, bazı yerlerinde elinizden bırakmak isteyeceksiniz ama birakamayacaksiniz bir çırpıda okuyacaksınız.
İnsanın ne kadar vahşi yaratık olduğunu neler yaptığını açık açık anlatıyor.
Kitabın konusu gerçeklerden yola çıkılmış sözüm yok lakin kitabın dili çok basitti hep tekrarlanan sözler vardı. Bunun dışında zırh gibi yüreği olanlar okuyabilir..