Pınar
@Hypatia_p
Şu anda okuduğu kitap
Temiz bir sayfa mı demişti? Sanki her birimizin alın yazısının ilk sözcüğü bir kayanın üstüne, silinmez harflerle kazınmamış gibi.
Sonuna kadar tek başıma dayandım ve herhangi bir insanın yardımını başıma kakmasına katlanmak niyetinde değilim.
Sanki yalnızlık, var olmanın sert ve gerekli bir koşuludur; içinde gözlerimizin bulunduğu etten kemikten kılıf, uzanan elin karşısında eriyiverir ve geride, hiçbir gözün göremeyeceği, hiçbir elin tutamayacağı kaprisli, teselli edilemez ve kaçamak bir ruh kalır sadece.
Ve bu ketumlukta, hepimizin az çok içtenlikle kabullenmeye hazır olduğumuz güzel bir nihailik hissi vardır -ne de olsa, ölüm fikrini katlanır kılan başka nedir ki? Bitiş! Kaderin pusu kurmuş gölgesini yaşamın evinden kovan güçlü sözcük.