Umut dolu günler biriktirdim içimde,
Her biri ayrı bir yaprak dökümüydü oysa.
Gelişi sessiz, gidişi ağır oldu sonbaharın;
Sarıp sarmaladı şehri, o zifiri karanlığıyla.
Korkup sığındım senin kabuğuna,
Varlığınla hayat verdin, ışik oldun içime.
Isıttın ruhumu o eşsiz sevginle,
Peki şimdi... Söyle, nerdesin?