İki sevdam var Biri SIR

İki sevdam var Biri SIR
@ILHAN26
Yaram Yarimdir Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Teknisyen
Endüstri meslek lisesi
Eskişehir
14 Nisan 1981
478 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Zeynep DEMİR
Gecedeyim, Perde çektim gündüzlerime. Sokak lambasına taktım güneşi Yanıp söner ışığı yok. Zembereğinden çıkmış kalbim, bir yıldıza saplanmış, Kayıp gider gecelerde rotası yok. Şarkımız vardı hani sabahları söylediğin. Şimdi gecelerde başkasından dinlediğim. Yoksun iste.. Gündüze dönmez saatler astım semaya Kalbim yıldızına tutunmuş dalar hülyaya.. Geceyi düşürdüm üstüme, umarsız.. Seni göreyim diye uyuyorum, uykularım rüyasız… Yüzün düşmüştür diye aya selam verdim Fezanda kayboldum bilinmez bir yerdeyim Kuşatılmış kalbimde anıların isyanı.. Fethettiğin gönlümde düşman pusuya yattı. Semazenler döner ruhumda söyle ben kimim? Yörüngenden çıkmış deli divanen miyim?
Ruh Halim
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazen istersin. Sebebi yoktur belki, açıklaması da. İçinde bir kıvılcım yanar, küçücük ama inatçı. Olmaz derler, bekle derler, zamanla geçer derler. Ama sen susarsın, çünkü anlatamazsın Bu, akılla değil kalple ilgilidir. Mantıkla değil, içinin en derin sesiyle. İstersin... Ne olursa olsun istersin. Yorulursun, üzülürsün, bazen yalnız kalırsın. Ama o isteğin kökü çoktan tutmuştur. Ve sen bilirsin; bu bir heves değil, bir çağrıdır. Hayatın en gerçek anı belki de budur: Her şeye rağmen "evet" demek. Her şeye rağmen istemek...
Söz
Cemal Süreya, Eylül’dü Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül’dü. Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı gözlerimin durgunluğu. Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan, Ellerin kadar ıssız, Sen kadar zamansız molalar veriyordum Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz. Eylül’dü. İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin, Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun. Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde. Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman En çok sesini aradım. Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ. Gözlerini sildi zaman.. Dedim ya… Eylül’dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
Ruh Halim
UNUTAMAM SENİ MUAZZEZ ERSOY Gün gelir de beni unutursun demiştin Kalbimdeki bu hicranı uyutursun demiştin Ne ben seni unutabildim Ne bu derdimi uyutabildim Ne bu bu gönlümü avutabildim Unutamam seni Unutamam seni Unutamam seni Unutamam Aşkını çekerim geleceksin diyerek Belki göz yaşlarımı sileceksin diyerek Ne ben seni unutabildim Ne bu derdimi uyutabildim Ne bu bu gönlümü avutabildim Unutamam seni Unutamam seni Unutamam seni Unutamam
Ruh Halim