Resimlerin gerçek benliğimin bir ifadesi olduğunun farkına varmamalarından, daha çok onları soytarılığımın yeni bir uzantısı olarak görmemelerinden ve onlara komik bir şaka gibi davranmalarından korkuyordum.
Beklentilerin aksine, tıpkı ürkek ve kolayca korkan insanlar nasıl şiddetli bir fırtınanın daha da güçlenmesini daha çok arzularsa, insanlarda tam bir korku içine yaşayanlar, her zamankinden daha korkutucu be korkunç canavarları kendi gözleriyle görmek için psikolojik bir ihtiyaç geliştirirler.
Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyorum. Bu korku beni tüketiyor, bazen geceleri kıvranmama, açtı içinde inlememe, deliliğin eşiğine gelememe neden oluyor.