Özsel olanın ölüm anında özgürleşerek doğaüstü gerçeklik ya da ebediyet ilkesiyle tekrar birleştiği Platon'cu teklik konseptinin aksine, yeniden dirilmek, kişinin kendine zulmedenler üzerinde bedenen ve ruhen erdemli bir zafer kazanmasını ve Yahudilerin toplum olarak eski konumlarına dönmesini sağlıyordu. Ölüm ve sonrası için getirilen bu hayli önemli yeni yorum, küçük bir topluluğu ayrıcalıklı bir yere koyarak ona dünyevi mekanda eşi benzeri görülmemiş bir muamelede bulunuyordu. Bedensel yeniden dirilişi önemsiz gibi gösteren reformcu yahudiler, tekrar ruhun ölümsüzlüğünden dem vursalar da, muhafazakar Yahudiler bedensel yeniden diriliş fikrine inanmaya devam ettiler.