Aysel Axundzade

Kertenkelenin kuyruğu gibi, kopan zamanın kopardığı parçalarımızın yerine yenileri geliyor ama o yenileri, eski parçalarımızın aynısı olmuyor hiç.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sen benim düşmanım bile olsan güvendiğim tek düşman olurdun.
İnsan aramadığını bulduğunda zamanın bütün çatlakları birden o anlamla tıkanıyormuş da zaman , hiçbir yere akamadan o anda birikip kalıyor, yoğunlaşıyor , başka bir hale geçiyormuş meğer ve meğer içimizde ne çok ağırlık varmış da bir anda hafif , hafif , daha da hafif olabiliyormuşuz .
İçine düşüp eridigimiz bir sey mi zaman? Beynimiz ne çok aynı anda. Bir tek an diye bir sey var mı şu hayatta? Durmaksızın bölünüp çoğalıyor belki de zaman.
Hayat yeterince acı çektirmek, ruhumuzdan parçalar koparmak için hep tetikte bekliyor. Yeterince acı çektikten sonra da göçüp gidiyoruz şu âlemden.