Bize musallat olan bir hatıra ise ve bu hatıra anımsandığında ya da davetsiz çıkageldiğinde ne denli acı vermeye devam ederse etsin, yegane dünya olan bu dünyads hesabımızı gördüğümüzü hissedersek, nefes alıp vermek daha tahammül edilesi bir şey olur.
Örümceğin ağına takıldığımızda, sınırsız hayaller kurarız,beri yandan en ufacık kırıntıyla da idare ederiz,onun sesini duymakla, kokusunu almakla, göz ucuyla onu izlemekle, onu hissetmekle.