Chi

Hanım'ın güzelliğine ve sesine kapılmıştı. Artık tehlikeli ve korkunç, veya gizli bir güçle dolu gibi görünmüyordu Galadriel. Bu çok sonraki zamanımızda insanlar çok nadiren gördükleri elfleri nasıl algılıyorsa, Frodo da daha şimdiden Hanım'ı öyle algılamaktaydı: Hem burada, hem çok uzakta; Zaman'ın akar sularında çok gerilerde kalmış bir şeyin canlı hayali gibi.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O gün kar yağıyordu. En çok kar mevsimini severdim. Sevinmiştim. Ertesi yıl aynı gün, pencereden dışarı bile bakmadım. Kar yağıyordu. Ama bana o günü, herkesin acısıyla yıkanmış bir günü hatırlatıyordu Bembeyazdı gökyüzü. Ve ben kafamı yukarı kaldırıp bakakaldım. Hayat dediğimiz şey, böyle bir şey olsa gerek dedim. Sonraki yıl geldi. Artık daha umutlu baktım. İyileşti kalbimdeki yara biraz. O kedere rağmen. Gözlerim dolu dolu yüreğine ateş düşmüş insanların mutlu olmasını diledim.
Frodo başını eğdi. "Peki ne arzu ederdiniz?" dedi sonunda. "Olması gerekenin olmasını," diye cevapladı Hanım.
Unutmayın, Ayna çok şey gösterir ve bunların bir kısmı henüz olmamış şeylerdir. Kimi de hiç yaşanmaz, yeter ki görüntüleri görenler olanları engellemek için yoldan sapmasın. Ayna ne yapmak gerektiği konusunda tehlikeli bir rehberdir"
"Ben istemezdim," dedi Frodo. "Ben halimden memnunum. Ve ben Gandalfın havai fişeklerini değil, çalı gibi kaşlarını, çabucak öfkelenişini ve sesini özlüyorum."