Chi
@Ichika
62 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ben birinin derdini okumaktan nefret ediyorum genel olarak bu kitap eğer birinin derdini yazmak istiyorsanız ya çok iyi olacak ya da çok kötü olacak cümlesinin özeti. Çok kötü olmuş. Psikolojik olarak bir durumu bu kadar zorlaması yazarın hiç doğru değil. Bunlar çok ağır bir uçta yaşanan duygulardır eğer bunları anlatmak ve okuyucuya geçirmek istiyorsanız inanın çok uğraşmanız lazım 400 sayfada anlatılabilecek bir şey değil. Nitekim bu kitabın amacı da bir şey kanıtlamak. Bize bir olayı anlatmak, bir hikaye anlatmak değil. Yazar bunu bir argümanı kanıtlamak için yazmış ama üzgünüm ki okuyucuya geçmeyen bir argüman bu. Bazıları kötü geçmişe sahiptir ve kötü de doğmuştur bu olasılığı neden gözden kaçırıyoruz? Özellikle Ekin karakterine hiç değinmeyeceğim karakterin savunulacak bir tarafı bile yok hatta hikayedeki en hastalıklı kişilik bile olabilir. Yok birinin intihar etmesini sağlamış da yok intikam alırmış da ne anlatıyorsun be kızım sen manyaksın ya. Murat karakteri gibi mantıklı ve iyi bir insanın Ekinden hoşlanmasının yerde gökte imkanı yok ya.
Spoiler
Özellikle Ekinin gidip sırf Murat'ı kurtaracağım amacıyla poyraz'ı intihar etmeye ikna etmesi kadar saçma bir sahne görmedim bakın gitti yağmur damlası ol seni affedeceğim falan dedi bu nasıl bir saçma bir sahne? O çocuk intihar edince hop bir anda babası çıktı şimdi de seni öldüreceğim dedi. Vay anası.
Poyraz ile Ekin bir şekilde kurtuldular Murat bir anda unutuldu Poyraz ile Ekin mutlu oldu. Vay be
Kötü
Masum kız çok tehlikeli çucuk edebiyatıDüşünce
Kitap başlarda çok sürükleyici girse de ileriki kısımlarında bunalmaya başladım. Özellikle Asrın karakterinin iyi bir karakter olma potansiyelini yemişler gibi geldi. "Yap kadın!!!" Diyerek küçük enişte şeklinde etrafa emirler yağdırmasına katlanamadim. Hikayenin gidişatı bir süre sonra Esila ile Asrın karakterine döndü tamamen. Bu biraz sıkıcı geldi ne yalan söyleyeyim
KarakterlerDüşünce
Kitaptaki bütün karakterler duygusal kabızlık yaşıyor gibiydiler. Hele ki Baran karakterini alıp samimi olarak duvara vurmak istedim "SALAK" diye de suratına bağırmak. Kötü bir kitap demedim ama o kadar sayfa karakterlerin duygusal olarak iletişimlerinin bu kadar zayıf ve "çok acı çektim ben" edebiyatı yapıp kırgınlıkların etrafında dönmesi beni bir tık irite etti. Gelişmeleri gereken kocaman insanlarsiniz lan siz!
Yazarın dili sürükleyici ve kolay okunabilirdi. En sevdiğim ve en mantıklı bulduğum adam da Mehmet. Etliye sütlüye karışmadi hayatını yaşadı kral.