Chi

Sevgi ancak iki insan birbirlerine varlıklarının, özünden bağlanır, her biri kendisini varlığının özün­den tanırsa, gerçekleşir, İnsan gerçeği de, canlılığı da sevgisinin temeli de işte bu «özden tanıma» dene­yimidir. Böyle oluşan sevgi sürekli meydan okuma­dır, bir köşede dinlenme değil çabalama, hareket et­me, beraber çalışmadır, Öyle ki bir uyum ya da çatış­ma neşe ya da üzüntü bile ikincil kalır, Önemli olan iki insanın birbirlerini varlıklarının temelinden yaşaması, kendi kendilerinden kaçmak yerine bir birleriyle bütünleşirken kendi kendileriyle bütünleşmeleridir. Sevginin varlığının bir tek kanıtı vardır: bağlılığın de­rinliği, seven kişilerin her birinin ilgisindeki canlılık ve güçlülük, işte bunlardır sevginin sunduğu meyve.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi güçlerine yabancılaşmış ve onları sevdiği kişide arar, ona tapar, onu tüm mutluluğun ışığın, sevginin kaynağı olarak görür. Şu sü­reçte kendini tüm güçlerinden yoksun bırakır, sevdi­ği kişide kendisini bulacağı yerde onda kendini yitirir. Hiç bir put kendisine tapan kişiye kendinden beklenen­leri veremeyeceği için gecen zamanla birlikte düş kı­rıklıkları başlar ve çare olarak yeni bir put aranmaya başlanır.
Sevgi yeterli cinsel doyumun sonucu değildir, ter­sine cinsel mutluluk hatta onca sözü edilen cinsel teknik sevginin sonucudur.
Çağdaş -kapitalizm büyük sayılarla, uysallık içinde bir araya gelecek insanlara gereksinim duyar. Bunlar giderek artan bir şekilde tüketime yönelmeli» beğenileri kapışmalı ve kolayca etkilenip yönlendirilmeli­dirler, Çağdaş kapitalizm kendini özgür ve bağımsız hisseden, hiçbir otoriteye ilkeye ya da özduyuya kul olmamış insanlara gereksinim duyar ~ ama bunların, buyruk almaya, kendilerinden isteneni yapmaya, top­lumsal mekanizmayla sürtüşmeden yaşamaya yatkın olmalarını İster, Öyle ki zor kullanmadan yönlendiril­meli, öndersiz yönetilmeli ve iyi ya da kötü bir ama­ca sahip olmadan çalıştırılmalıdır
Bencil kişilerin başkalarını sevemedikleri bir gerçektir, Fakat onlar kendilerini de sevme yetisin­den yoksundurlar.