“İnsan!” dedim. “İnsanlar bu kelimeye nasıl da gizemli bir anlam yüklediler! Sanki birinin insan olması saygı duyulması gereken bir şeymiş gibi! İnsanmış! Bu yalnızca biyolojik bir kavram; eğer farklı bir anlam yüklenmişse derhal buna bir son verilmeli.”
Tek bir bireye sahip olmayı dilemek ve ne yaparsa yapsın bu kişiye tamamen kişisel sebeplerden ötürü güvenmek ne safça, ne anlamsız bir şeydi! Yine de bu düşüncenin hoş bir çekiciliği olduğunu da itiraf etmeliydim.
Hainler neye benzer ki zaten? Onlar da diğer insanlara benzemez mi? Yalnızca içleridir farklı olan. Aksi halde bir esprisi de kalmazdı zaten. Diğer insanlar gibi davranmaları da şüphesiz ki ne kadar sinsi olduklarının delili.