Ben düz pırasa saçlı bir kızım. Hayatımda düz olan tek şey saçlarım... Ben düz pırasa saçlı bir kızım. İnsanlar için çabalar ama en son dalgalanan yine ben olurum. Sevdiklerimin ruhu acımasın diye uğraşırken kendi ruhumdan koyarım ortaya sonra onlar benim ruhumdan bir parça alıp hayatlarına devam ederken benim ruhum kırılır. Tıpkı düz saçlarım gibi... Onlar için sevinirim, onlar yüzünden ağlarım, onlara ağıt yakarım, onlar beni ben olduğum için kabul etsin diye uğraşır sonra birden vaz geçip kendim olurum. Tıpkı renkten renge girmiş sonra da tekrar özüne, kahverengiye boyadığım saçlarım gibi... Sevdiğim adam için yaşarım mesela onun iyi bir yere gelmesi için kendimden fedakarlıklar yaparım ondan da aynısını beklerim ona değer veririm, severim, saygı duyarım sonra da onun bana aynılarını yapmasını beklerim. Tıpkı yıpranan saçlarıma bakım yapıp uçlarından kestikten sonra güzel bir şekilde uzamasını beklediğim gibi. Sonra koparım hayattan, beklentilerim elime yüzüme bulaşır, dost diye düşündüğüm kişiler önümde eski dostlarım ile olur ben ise ağlayarak izlerim ama yine de onları sevmeye devam ederim. Tıpkı her şeyi yapmama rağmen gür ve güzel olmayan kırık saçlarımı hala sevdiğim gibi. Kısacası ben düz pırasa saçlı bir kızım... Saçları için umut besleyen ama asla düzelmeyecek saçları olan.