Mısra

Ben, ölümün mazlumuyum Hatice. Seni sevmenin kapanmaz yarasıyım.
Sayfa 71·Kitabı okudu
Alıntı
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bütün uzaklardan sana geliyorum yine. Seni okudum insanlara. Emeğini, güzelliğini, merhametini. Yalnızlıkta ot bitmez, dedim. Ayrılığın evi yok, dedim. İnsan ölülerini sevmezse yaşayamaz, dedim.
Sayfa 70·Kitabı okudu
Alıntı
İnsan yaşarken ne kadar az seviyor yaşamayı.
Sayfa 70·Kitabı okudu
Alıntı
Üzüldüğüm bütün sözlerini unuttum Hatice. Seni üzdüğüm bütün sözlerimi insanın olmadığı zamanlara gömdüm. Bulanık fotoğraflarını kaldırdım. İçinde olmadığın fotoğrafları kaldırdım. Bir tek kötü gün bırakmadım hayatımızda.
Sayfa 70·Kitabı okudu
Alıntı
“Nasıl başladınız?” Mazlumla çok erken tanıştım, dersin. Masallarla çok erken. İnsanın cehennemiyle erken. Gözyaşı götürdü beni harflere
Sayfa 69·Kitabı okudu
Alıntı