Bütün uzaklardan sana geliyorum yine.
Seni okudum insanlara.
Emeğini, güzelliğini, merhametini. Yalnızlıkta ot bitmez, dedim.
Ayrılığın evi yok, dedim.
İnsan ölülerini sevmezse yaşayamaz, dedim.
Üzüldüğüm bütün sözlerini unuttum Hatice. Seni üzdüğüm bütün sözlerimi insanın olmadığı zamanlara gömdüm.
Bulanık fotoğraflarını kaldırdım. İçinde olmadığın fotoğrafları kaldırdım.
Bir tek kötü gün bırakmadım hayatımızda.