Gamze
@Ilovebooks
Şu anda okuduğu kitaplar
Açılmamış kilitli kapılar...Alıntı
Kitabı bitirdiğim andan itibaren aklımdan çıkmayan karakter: Halide...
Okurken içinde gezdiğimiz o konak...
Aralarında kaybolup gittiğimiz bazen kendimizi bir kuyunun dibinde bulduğumuz bazen geçmişimizi sorguladığımız o muhteşem cümleler...
Bugüne kadar çok güzel kitaplar okudum ama kurgusu, üslubu, duygusu ve her şeyiyle beni bu kadar etkileyen az kitap vardır. Yıllar önce Tarık Tufan okumuş olsam da ''Gece Açan Çiçekler'' ile yeniden kendisine kavuşmak çok mutlu etti. Tek kelimeyle harika bir kitap olmuş.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
hiç gün yüzü görmeyecek miyiz?
Bu kitap sadece basit bir aşk romanı değil, bu kitap ülkenin yozlaşmasını, boşu boşuna yitip giden canları ve ardında bıraktıklarını, alınmayan tedbirleri, cezalandırılmayan suçluları bize anlatıyor. Tam da yangın felaketinin ardından hala kendimize gelemediğimiz günlerde bu kitabı okuduğum için bir tokat gibi tüm gerçekler yüzüme tekrar çarptı. Hem çok üzgünüm hem çok sinirliyim.
Umut gibi biz de ülke olarak hiç gün yüzü görmeyecek miyiz?
Ali Bektaş'ın kalemine sağlık. Hem karakterlerin; özellikle güncesiyle birlikte Umut'un iç dünyasını yansıtmayı başarıyor hem de ülkedeki gerçekleri gözler önüne seriyor.
Kitapta bazen sıkıldığım tekrara düştüğüne inandığım yerler olsa da geneline baktığımda beni etkileyen bir kitap oldu diyebilirim.
Unutmak iyileştirir mi?
Daha önce Ahmet Ümit okumamış ama polisiye türü çok seven biri olarak beni sürükleyen hızlıca bitirdiğim bir kitap oldu. Ama bunun yanında kitapta fazlasıyla uzatılmış ve tekrara düşülmüş bazen kitaba katkısı bile olmayan bölümler vardı.
Eğer bu tarz film ve kitapları seviyorsanız ve sık izleyip okuyorsanız kitabın yaklaşık ortalarında katili tahmin edip geri kalanında ortaya çıkması için bekleyeceksinizdir.
Sonraki okumalarımda Ahmet Ümit in başka kitaplarına şans vermek adına benim için güzel bir başlangıç olsa da müthiş bir deneyimdi diyemeyeceğim.
Hayatı yaşanılır kılan nedir?
Veronika Ölmek İstiyor kitabını üniversiteye ilk başladığım yıllarda okumuştum. O zamanlar hayatı henüz anlayamadığım, yaşamak nedir bilmediğim için aslında kitabı çok da anlayamamışım. Şimdi otuzlu yaşlarıma yaklaşırken bir kez daha okuyunca aslında kitapta yaşanan buhranı ve bu hayatı anlamlı ve yaşanılır kılma çabasını kavrayabiliyorum ve bu çaba sonuç vermeyince hayattan kopma isteğini çok daha iyi anlayabiliyorum.
Gelgelelim kitabın temasını vermeye çalıştığı mesajı beğensem de kitapta beni tatmin etmeyen çok fazla şey olduğunu düşünüyorum. Paulo Coelho nun bu ününün ardında kitapta bizi tatmin etmesini beklediğim çok daha fazla şey vardı ve bunları bulamadım maalesef. Karakterlerin işleniş biçimi, bazı diyaloglar, havada kalan bazı tıbbi bilgiler benim yer yer kopmama sebep oldu.
Yazarın Veronika Ölmek İstiyor dışında bir de Simyacı kitabını okuduğum ve onun da beni tatmin etmediğini düşündüğüm için sanırım Paulo Coelho nun bana hitap etmediğini düşündüğümü söylemeliyim.
Ortalama puanının aksine benim puanım da saydığım sebeplerden ötürü 6/10 oldu kitaba.
Başka incelemelerde görüşmek üzere!!
Ah Osman!!
Bazı kitaplar vardır doğru zamanda okursanız maksimum keyif alabileceğiniz ve kendinizi bulabileceğiniz. İşte bu kitap benim için tam da öyle bir zamanda okuduğum, inanılmaz keyif aldığım, heyecanla hızlı hızlı okuyup bir yandan da bitmesini istemediğim bir kitaptı. Bana çok faklı duygular yaşattı sayın Aylin Balboa.
Yazar hem farklı konulardan farklı bilgiler vererek ufkunuzu açıyor hem de duygularını ve yaşadıklarını öyle güzel bir dille ifade ediyor ki altını çizdiğim cümle olmayan sayfa yok diyebilirim.
Ama bir yandan da herkese hitap edecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Eğer klasik severseniz, edebi bir dil beklentiniz olursa beklentinizi karşılamayacaktır.
Ben ise bu kitabı iki günde bitirerek ve bittiği için duygulanarak kitabı kitaplığıma kaldırıyorum.
Başka kitaplarda görüşmek üzere..
