Neden hayatın merkezinde olma çabası?
Neden her durumun, her olayın kendi etrafında dönüyor olduğunu sanıyorsun?
Oysa sen — denizde bir su zerresi, kumsaldaki bir kum tanesi…
Bütünün minik bir parçasısın; peki neden kendini bütün olarak görmeyi seçiyorsun?
Bazen önemini bildiğimiz için değil, korktuğumuz için bütün olmaya çalışırız: kaybolmaktan, fark edilmemekten, değersizleşmekten korkarız. Oysa bir zerre olmanın da gücü var; dalgaların ritmini taşıyan bir damla, rüzgârın öyküsünü fısıldayan bir kum…
Küçük olmak, bütünün bir parçası olmayı reddetmek değil; bilakis daha derin bir bağ kurmaktır — kendini, başkalarını ve dünyayı daha doğru yerinden görme cesaretidir.