Serdar Küçük

İsteklerle dolup taşan ruhum hastalıklı görünen bir bedende çırpınıp duruyordu
Reklam
Doyurulmamış isteklerle sürekli sarsılan bir ruhun ızdırapları, sürekli yoksunluklarla hüzünlenmiş hayatın bunalımları, manastıra kapanan insanlar gibi kendimi çalışmaya vermek zorunda bıraktı beni.
Binlerce ruh atılışlarıyla kurulan nice umutlar bir gün içinde yıkılıverdi!
Bu korkunç yalnızlığın altında ne acılar gizliydi! Terk edilmişliğim ne bunalımlar doğuruyordu ruhumda!
Kendime karşı müthiş bir güvensizlik duymaya başladım. Evde olduğu gibi okulda da içime kapanık bir çocuk oldum.
Reklam