Çiftliklere tek başlarına çalışmaya gidenleri gördüm. Tatsız şey. Yaşamaktan zevk duymuyorlar. Sonunda kötü adam oluyorlar. Hep hırlaşmak istiyor canları.
Bizim gibi çiftliklerde çalışan insanlar, dünyada yapayalnızdırlar. Ne kimseleri vardır, ne bir yurtları. Bir çiftliğe gider, orada beş on para biriktirir, sonra şehre inerek hepsini harcarlar... Para biter bitmez de başka bir çiftlikte didinmeye giderler. Umacak hiçbir şeyleri yoktur yarından.