Atay, entelektüel/aydın taşlamalarıyla süslü eserler verirken seksenden sonra entelektüel/aydın çevrelerindeki artışa rağmen neden bir başyapıt çıkmadı?! Nedeni basit: Klasikleşmeye giden sanatçılar ya da eserleri, meslekî kaygıları bir yana bırakıp insanî kaygıları öne aldılar.
Ölme Rimbaud! Delir, ama ölme! Delilik sana hız kazandırır, haklılık kazandırır; cesaret verir. Eğer onların kollarında ölecek olursan, mezarını bile kazmazlar. Sen kurtlandıkça açıkta, “Bakın!” derler, “Dediğimiz ne kadar da doğruymuş! Bu, çirkindi. Bu, hatalıydı. Bu, bozuktu.”