Şair ile şiir arasındaki ilişki özel olduğundan bu alışverişi tanımlayamayız ama, şairin veyahut da şiirin gün ile bağlantısında ruhanî açılımlar aramak, zevzekliktir. Şiir, bir algı dilidir. Şiir, kavrama gücünün eğitiminde bir duraktır. Kapasitesi, perspektifi, yoğunluğu budur. Şiiri daha başka görevlerle biçimlendirmek, yönlendirmek onu aşırı süslemekten, bayağılaştırmaktan öteye geçemez. Şiir, iyidir. Ama şiirsiz de yaşanabilir.
Kenar Mahalle Şairleri, köy ile kent arasına sıkışmamışlardır Kasabalılar gibi. Onlar bir şekilde kente eklenmeyi, kentten beslenmeyi, kente bir şeyler katabilme heyecanını yakalayabilmişlerdir. Kasabalılar gibi tehlikeli kıskançlıkları, hınçları, sınıf atlama saplantıları, büyük dergilerde görünme arzuları yoktur.