Kimi zaman sadece unutmak için hatırladığınız izlenimine kapılıyorum: unutuşun gücünü hissedilebilir tutmak için. Hatırlamak istediğiniz daha çok unutuşun kendisi:
"Eğer hayatta olsaydık... :" - "Fakat hayattayız!" - "Siz hayattasınız fakat beni sizde canlı olmayan ve bende artık canlı kalamayacak bir şeyler arayan bir şeyle sorguluyorsunuz. Bir ıstırap bu; bir kaygı."
Kadın mevcuttu, halihazırda kendi imgesi, ama imgesi kendi kendisini hatırlayış değil unutuştu. Adam onu gördüğünde, olduğu gibi görüyordu, unutulmuş olarak.