Bekleyiş artık bekleyecek hiçbir şey olmadığında, hatta bekleyişin sonu dahi olmadığında başlar. Bekleyiş beklediğini bilmez ve beklediğini yıkar. Bekleyiş hiçbir şey beklemez.
Bir sözün diğerinden daha önemli olduğunu düşünmüyordu, her biri tüm diğerlerinden daha önemliydi, her cümle en önemli cümleydi; fakat buna rağmen hepsi söylenmeyebilecek cümlelerden birinde bir araya gelmeye çalışıyordu sadece.