Bana iyi kitaplar daha pahlı olduğu için sıkıntıdan ağlamaya başlayacakmış, solgun yanağından kırmızı burnuna bir gözyaşı damlası yuvarlanıyormuş gibi geldi.
Pokrovski bana sık sık kitap veriyordu; önceleri uyumak için okuyordum, sonra da daha dikkatle, sonra da aç gibi okumaya başladım; önümde bir sürü yeni şey, daha önceden bilmediğim, tanımadığım şeyler belirmişti. Yeni düşünceler, yeni izlenimler bir anda, gür bir sel halinde kalbime hücüm etti.