Soulfly
@In_flame
12 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Konuşacak kimsem yok. Yanımda insanlar var ama beni duyan yok. Kalabalıkların içinde kaybolmuş gibiyim, varlığım fark edilmeden akıp giden bir gölge gibi… O yüzden buradayım. Beni tanımayan, yargılamayan, geçmişimi bilmeyen bir yerde, içimi döküyorum. Sözlerim havada asılı kalır belki, belki de hiç kimse okumaz. Ama en azından hislerim bir yerlerde yankılanıyor, içimde birikmiş ağırlık biraz olsun hafifliyor. Çünkü bazen en büyük yalnızlık, etrafın insanlarla doluyken bile anlaşılamamaktır.
Sana sarıldığım o an, içimde bir dünyayı harekete geçirdi. Kalbim hızlandı, zaman durdu, her şey anlam kazandı. Ama senin için sadece gelip geçen bir anmış. Belki hiç hatırlamayacağın bir şey… Oysa ben o anı sakladım, hissettiğim sıcaklığı, o birkaç saniyeye sığan tüm duygularımı… Ne garip, aynı anı yaşadık ama farklı hatırlıyoruz. Sen unuttun, ben ise içinde kayboldum.
Sana sarıldığımda içimde kelebekler kanat çırptı, dünya bir anlığına sustu. Ben o birkaç saniyeye tüm hislerimi sığdırdım, ama sen sadece zamanın geçmesine izin verdin. Ben o anı kalbime kazırken, sen onu bile hatırlamayacaksın. Ne garip, aynı dokunuş benim için bir ömre bedeldi, senin içinse belki bir gölgenin hafifliği kadar…
Reklam