Şimdi tabularımı yıktım.
Artık seyirci koltuğunda oturmaktan sıkıldım. Sahneye çıkma zamanım geldi de geçiyordu. Bu durumda ışıklar beni izleyecekti. Zaman benimdi. Çünkü bu sahnede Rüzgar, ona neyin çarptığını bile anlamayacaktı."Bunun için herşey hazır." diyerek sonunda kendimi ikna etmiştim. Yüreğimle mantığım arasındaki savaşı, yüreğim kazanmıştı.
İnsan dilediği kadar bilgisiyle sisinip dursun, dilediği kadar nesnel görülsün, boşuna! Sonunda her zaman ancak kendi yaşam öyküsünü elde edecektir.
Friedrich nietzsche