Hakikatten umudumuz kesildi. Yalnızca bir sonraki yalanı merak etmek bizi ayakta tutuyor. İnsanlar birbirlerinin dertlerini kusur sayıyor. Hayat, insanın kaybetmekte olduğu bir oyuna dönüştü.
Fanilik de, sonsuzluk da insana ağır gelir. Katlanılabilir ıstıraplar peşinde koşmamız bundandır. Aşk dediğin, gafletin renkli köpüğüdür. Asıl dert ile çektiğimiz acılar pek örtüşmez.
Theseus, gemisine bakım yaptıkça, bazı tahtaları söküp yeniliyor. Yıllar geçtikçe geminin bütün tahtaları değişiyor. Theseus, eski tahtaları çöpe atmıyor. Onlardan da yavaş yavaş bir gemi yapıyor. Eski gemi yeniden inşa edilince, ortaya iki gemi çıkıyor. Bunlardan hangisi Theseus'un asıl gemisidir?
Dostlarımız, biz değiştikçe eski tahtalarınızı tekrar biraraya getirirler. Düşmanlarımız yeni bizi yok etmeyr çalışırken, dostlarımız eski bize sımsıkı sarılırlar. Her ikisinin temel vasfı, kim isek o olmamıza asla rıza göstermemeleridir. Biz de dosta düşmana karşı aynı insanlık dışı misyonu üstleniriz.
Beni çağıran uçurum oldu sevdan, kaçmam
Yok saklanmam başından sonundan korur bizi zaman
Kim söylemiş son diye, olmaz diye, kanar diye..
Anlatma, anlamam
Aşk varken sözlerinde, düşlerinde; yeniden doğmak gibi nefesinle, çoğalıp sevginle
İsteme, durdurmam..
Büyüt beni gözlerinde, ellerinde; yeniden ses oldun sözlerime, gücün saklı içimde
Vursunlar, ağlamam
İster bahar, ister ayaz, yolum seninle...
~Moğollar~