İrem koyun
@Irem96_
Şu anda okuduğu kitap
Dünya iyiliğimizi istemeyen insanlarla doluydu. Bu yüzden insan içini, sırlarını, özel hayatını kendine saklamalıydı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Mutluluk zaten böyle bir şeydi, bazen sebebi olmayan, göz kırpışı kadar çabuk geçen anlardan oluşuyordu.
Ama hayat böyleydi, illa bir yerde insana hiç istemediği soruları sorduruyordu, daha kötüsü bazen insan kendini iyi hissedeceği cevaplara inanmayı istese de inanamıyor; saf, çıplak, en hakiki gerçeği bulmak istiyor ama gerçekle yüzleşmeye dd gücü yetmediği için arafta kalıyordu. Arafta olmak korkunçtu.
Annenin arzuları yımurtadan çıkamadan çürümüş kuş yavrularına benziyordu.
Hiçbir bilimsel dayanağım yok, belki de saçmalıyorum ama kendi yaşadıklarımdan sonra kaderin de miras gibi olduğuna, tıpkı genler gibi annelerden kızlara devrolunduğuna inanıyorum.