Benim kadar güçlü, benim kadar zayıf.
Yolumdan gide gele kendime ulaştım.
Mutluluğum, hüznüm ben yaptı beni.
Konuşurken ve susarken.
Yüzümde bana ait izler var.
Öfkem sınırlarımı korudu.
Bana has bir üzüntüm var.
Kolay olmadı ama o büyüttü beni.
Benden bir tane daha yok.
Elimden gelenle, aklımdan geçenle, hayatımda kalanla, benden gidenle, gözümde tütenle ben benim.
O şarkıyı bir kere daha dinleyeyim diye işe geç kalmayı göze alışımla benim ben.
Sabah erken kalkacakken gece kendime bir kahve yapışımla kendimim.
Bazen olmadık bir yerde gülme krizine yakalanırım.
"Senin için en doğru yol bu" derlerde hareketsiz kalırım.
Hayal kurarım... 💭
Kurulan hayallerden yaptığım yollarda kırılan hayallerden döndüğüm yollarda kendime çıkar benim.
Hiç beklenmedik bir anda sıkı sıkı sarılan da oldu, en çok ihtiyaç duyduğum zamanda yüzüme bakmayanda.
Bana iyi gelmeyeni görmeyi, benim olmayan yollardan dönmeyi, kendime şefkat vermeyi öğrendim.
Kırıldım yapıştırdım, dağıldım toparladım, eksildim tamamladım, eskidim yenilendim, ben olamayı böyle öğrendim.
Ben bu dünyaya beklenti olmaya, ezberlere uymaya, hep aynı şarkıyı duymaya gelmedim.
Hep yük taşımaya, öylesine yaşamaya, hızlıca olup bitmeye, idare etmeye gelmedim.
Benim bir yolum var... 🍃
Kimine manzaralı, kimine sevimsiz.
Gerçeğiyle yüzleşince bazen yoran, hayali hep güzel olan o yol, yürüdükçe geçmişimi dönüştüren, geleceğimi değiştiren o yol...
İşte o yoldan yürüyorum ben. ⏳️
Yolum açık olsun... 🫂