İnsanın tutunacak dalı kalmaması kötü ama bir gün bir yere tutunabileceğine dair umuda benzer hayaller kuramaması daha da kötü. Umut zıkkımsa, umutsuzluk zıkkımın kökü.
Tam çaresziliğin neye benzediğini anladım sanıyorum, sonra hayat öyle bir numara çekiyor ki, daha kötüsünün, daha kötüsünün, hep daha kötüsünün mümkün olduğunu görüyorum.
Geçmiş o kadar da acı vermiyor bana. Geçmişi acıklı kılan, bir daha dönmemek üzere gittiğini bilmek. Terk eden bir sevgilinin verdiği acıya benziyor bu.