İremia
@Iremia
10 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Bu yerlilerin mutluluğu, dünyalarıyla, çevreleriyle kaynaşma kapasitelerine sıkı sıkıya bağlıdır. ”“Pekâlâ, tamam! Bütün bunlar gayet iyi de, biz ne yapacağız?” Sandro gözlerini yere çevirdi. “Bu bağları parçalamak, yerlileri tecrit etmek, onları birbirlerinden fiziksel olarak ayırmak gerek. Aile içinde bile ayrı olmalılar. Böylece birlikte olmanın mutluluğunu unuturlar. Her birinin dünyanın geri kalanından bağımsız olarak var olduğuna inanmaları gerek. Onları dünyanın üstünde ve dünyadan üstün olduklarına, hatta bu dünyayı köleleştirebileceklerine ve ona egemen olabileceklerine inandırmak gerek. Sonra da onlan bencil mutluluk yanılsamalarıyla cezbetmeli. Sonunda ise mutluluğun haricen kazanıldığına inandırılmalılar, tıpkı başkaları üzerinde, evren üzerinde, tanrılar üzerinde kazanılan bir zafer gibi... ”
Reklam
Herkese iyi akşamlar!”Bütün köy Ozalee’nin karşısında toplanmıştı. Krakus tahtadan bir tür sahne inşa ettirmiş ve Ozalee de üzerine çıkmıştı. Her zamanki gibi gün boyu toplanan kötü havadisleri saymaya başladı. Ormanda her gün yığınla güzel şey olup biterken Krakus’un bu olumsuz haberleri seçmesine şaşıyordu. Ama bu, Krakus’a göre, köylülerin merakını uyandırmak için riayet edilmesi gereken bir koşuldu. “Dinleyici kitleni korumak istiyorsan,” demişti, “onlara olumsuz duygular aşılamaya devam et, yoksa sıkılırlar ve bir süre sonra sana hayran kalacak kimse olmaz."
”Neredesin ?” diye sordu Elianta. Krakus kaşlarını çattı. “Burada. . . ”“Hayır, burada değilsin. ”Krakus bir an geri çekildi. “Sence neredeyim?”Elianta gözlerini ona dikti. “Kendi düşüncelerinde. ”Krakus gözlerini kaçırdı. “Düşüncelerinin uğultusu seni sağır etmiş, burada olup biteni işitemiyorsun. Seni kör ediyorlar, var olanı görmüyorsun...” “Neyi? Görecek ne var ki? İşitecek ne var? Haa?”Elianta sessizlik içinde bir an ona baktı. “Hayat, Roberto. Hayat.”
Doğa, kulak vermeye zaman ayıranlara kendini gösterir..
Ormanı tanımayanlar burada kaosun hâkim olduğunu sanır. İşaretleri ve yasaları bilmedikleri için. Aslında burada hayat olağanüstü bir şekilde örgütlüdür. Her bitki yerli yerinde durur. Bir arada kusursuz bir uyum sergiler. Ormanla bütünleşirsen bu büyülü dengeyi kendi içinde hissedersin. . .
Reklam