Gizlediğin her neyse, gördüm onu. Gördüm ve içimde bir yerde tuhaf sızı kaldı. Gizlediğin o acıdan küçücük bir parça bile dışarı taşsa görenlerin içinde sızı kalıyor. Gördüm. Ben de saklıyorum herkesten. Ben de saklıyorum çok şeyi, ondan biliyorum.
Karanlıkta yürürken ayağım kaymış ve bir boşluğun içinde yuvarlanmaya başlamışım gibi. Kalbim mezarım olmuştu. Kafamı uyuşturmaya başladım. Kendimle aramdaki mesafe git gide artmaya başladı. Bir süre sonra tam ortadan ikiye bölündü hayatım. Bir yanım diğer insanları oyalarken, diğer yanım yavaş yavaş ölüyordu.