Kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada, yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim.
Üstüme örttüğüm yorgan, yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı..
Üzerindeki ipek şal hiçbir suç abidesini ebediyen gizleyemez. Tövbe yetişmezse imdadına, bir gün törenle açılır kesilip kurdelesi. Hayret dolu bakışlar tapışır bu çıplak heykele.
Sevgili Dost,
Yüzümüzdeki tebessüm,hangi sevincin gecikmesi acaba? Biz yakın zamanda da böyle bir sevinç yaşamamıştık. Yoksa asr-ı saadetin yüzyıllar öncesinden taşan neşesi yüzlerimize yeni mi ulaştı?