damla
@Ivorysbooks
Kolay değildi babadan, anadan nefret etmek. Nefret ettiği halde yine de onlardan sevgi dilenen bir çocuk gibi, kırk beş yaşında, evet, kırk beş yaşında bir çocuk gibi yanlarında yörelerinde dolanmak, kendini beğendirmeye, sevdirmeye çalışmak, yaptığı her şeyi içindeki öfke ve nefret duygusuyla hep o küskün halle yapmak, büyüyememek, tam olamamak, kendini ait hissedememek, güvensiz ve tedirgin baba evi ziyaretlerinde susmak, susmak ve durmadan susmak kolay değildi. Bunların hepsini Besim Usta bilirdi. Sırtını dayayabileceği bir babaya öyle ihtiyacı vardı ki, yıllar boyu ördüğü bütün duvarları kendine baba diye ördü. Her ördüğü duvarın önüne çöküp yaslanır ve bir yorgunluk sigarası içerdi. Ben yaptım, elimin emeği, alnımın teri der ve yaslanır; sırtındaki o elin yokluğunu tuğlalarla, duvarlarla doldurmaya çalışırdı.
Reklam
Kitap okumak benim için bir kaçış yöntemiydi. Birkaç saat kendi sıkıcı dünyamdansa kitabın dünyasının parçası oluyordum.
Jade de tıpkı benim gibi daha yirmi dört yaşındaydı. Bu yaşta annemi kaybettiğimi hayal dahi edemiyordum. Bazen canımı sıksa da onsuz ne yapacağımı hiç bilmiyordum. Bir kız evladın annesine her zaman ihtiyacı vardı.