Allah’ın kerameti; birinin ardından çok dedikodu
yaptıysan, ahlar vahlar aldıysan, hayat bir vesileyle döndürüyor dolaştırıyor o insanları denk getiriyordu işte...
Yağış başladığından beri ilk kez üşüdüğünü fark
etti. Arkasındaki cama baktı. Kendini baştan aşağı uzun uzun süzdü, bir de içini ürperten güzelliği... Kalbini acıtan bu tesadüf bir adım mesafeye nasıl sığabilmişti?
Eski bir hastane odasında yaşlı bir adam eli titreyerek yanındaki komodindeki suya uzanmaya çalışıyor. …bir bardak su vereni bile yok. Ölmek için her gün dua ediyor çünkü yaşamak artık ona azap...
Bahar geldi sanıp, tomurcuklanmıştır şimdi ağaçlar. Ne hayaller kuruyorlardır kim bilir; çiçek açacaklar, hoş kokular yayacaklar etrafa, meyve verecekler. Onlar için çok üzülüyorum. Gerçeklerle hayaller arasındaki farkı anlayana kadar donacaklar.