Baharın tükeniyor yanan bir orman gibi
Küllerinin altında yine sonsuz bir bahar
Tutuşan bir ciğerken yayılan duman gibi
Yine seninle dolu kan tüküren aynalar
Ey ipek gülüşlerle bahtıma düşen hayal
Sen de mi koyacaksın beni karanlığımda
Tutuştu yalnızlığım alev alev yanımda
Ya bir süreyya gibi parlayıp içimde kal
Ya da intiharıma mahkûm olma, kanımda