Macide kendisini her an düşünen, sadece aşk ve istek değil, bunlar derecesine de hürmet telkin eden, sadece bir küçük kardeş, yaramaz bir çocuk değil, aynı zamanda bir ağabey, bir destek olan bir insanın yakınlığı daima arıyordu.
….üç buçuk günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçirdiginiz firsatlara ne de istikbalin olmayacak hülyalarina kulak asmayarak bugünümüze hapsolup yasamaliyiz.