“Don’t waste your time with explanations: people only hear what they want to hear.”
“Açıklamalar yaparak vaktinizi boşa harcamayın. İnsanlar yalnızca duymak istediklerini duyarlar.”
Sofi, Onda qoy belə deyim: vicdanlarının əleyhinə hərəkət edən insanlar
xoşbəxt ola bilməzlər. Xoşbəxtliyə necə nail olmaq olar - sualının
cavabını bilənlər bildikləri kimi də edəcəklər. Buradan belə çıxır ki,
doğrunun nə olduğunu bilən adam doğrunu edəcək. Bilirsən, axı niyə də kimsə bədbəxt olmağı seçsin ki?
Ən yıxıcı insanlar sual verən
insanlar sayılır. Cavab vermək bu qədər təhlükəli deyil. Hər hansı sual
minlərlə cavabdan daha çox partlayıcı bomba təsiri verə bilər.
“Belə bir şey varmı: təbii iffət?”
Sofi bilirdi ki, iffət utancaqlıq sözünün köhnə dəbli şəklidi. Bəs
nəyəsə görə utanmaq təbiidir? Nə isə təbiidirsə, deməli, hamıda eynidi,
utanmaq nəyə lazım. Dünyanın neçə-neçə
yerində çılpaq olmaq tam təbii sayılır. Deməli, cəmiyyət sənin nəyi edə
biləcəyinə, nəyi edə bilməyəcəyinə qərar verir. Nənəsi cavan olan
vaxtlarda adamlar köynəksiz günəş vannası qəbul edə bilməzdi. Bu
günsə çox adam bunun “təbii” olduğunu düşünür, baxmayaraq ki, hələ
də bu, bir çox ölkələrdə qəti qadağandı. Bu fəlsəfədi? Sofi təəccüb
içindəydi.
“Xürafat”, “batil inanc”. Necə də qəribə
sözlərdi. Əgər sən Xristianlığa, yaxud İslama
inanırsansa, buna “inanc” deyirlər. Amma
sən astrologiyaya, yaxud ayın on üçü cümə
gününə inanırsansa, bu batil inancdır!
Başqalarının inancını batil adlandırmaq
kimin haqqıdır?