Ancak hayat, başkalarının ne hissettiğinden bağımsız olarak, senin onu nasıl tecrübe ettiğindir.
Bazen en karanlık zamanlar, içimizdeki ışığı görmeyi (farkındalığı) öğrendiğimiz zamanlardır.
Sen veriyorsun çünkü sen verici bir insansın, onlar vermediği için değil. Bu, senin zenginliğini gösterir, onların eksikliğini değil.
Ancak yaşamayı, sadece "sonuç" (ölüm) değil, "süreç" (deneyimler) olarak tanımlarsan, yaşarken ölmediğini, aksine o sınırlı süreyi anlamlı kılmaya çalıştığını görebilirsin.