Bir mahluk ne derece kaba olursa olsun, kuvvetli ve gerçek bir sevgi bildirir bildirmez çehreyi değiştiren, tavrı canlandıran, sesi renkleştiren hususi bir seyyale neşreder...güzel hislerimiz de iradenin şiirleri değil midir?
Ben Tanrı'nın gerçek mahiyetini baba olduğum zaman anladım. Hakikat kendisinden çıktığı için Tanrı her yerde hazırdır. Ben de kızlarımla böyleyim Mösyö. Ancak ben kızlarımı Tanrı'nın dünyayı sevdiğinden daha fazla severim. Çünkü dünya Tanrı kadar güzel değildir ama kızlarım benden güzeldirler.
...fakat hayır, ben asaletle, günahsız çalışmak istiyorum; servetimi ancak alınterime borçlu bulunmak isterim. Bu, servetlerin en yavaş kazanılanı olacaktır, zor olmasına karşılık başımı her akşam binbir kirli düşünceye bulaşmamış olarak rahatça yastığıma koymuş olacağım...artık ben hiçbir hesap kurmadan kalbimi dinleyeceğim. O iyi bir yol göstericidir.