Nereden peydahlanır acaba, ölüp gideceğim gelir aniden aklıma.
Reklam
Bugüne dek olduğum, olduğumu sandığım insanın gerçekte bana, öz benliğime yabancı birisi olduğunu bir hayret duygusu içerisinde idrak ediyorum.
...nasıl olup da bu insanların arasında, onlara tıpatıp benzeyerek, böylesine sahte, pespaye bir var oluşun parçası haline gelerek yaşayabilecek kadar gamsız olabildiğimi soruyorum kendime.
Kişiliğini bulabilmek adına onu hepten kaybetmek: inanç, dediğimiz de, yazgıyı bu açıdan doğrular.
Kabulleniyorum çünkü başka çarem yok...
Reklam