Ez zarok bûm,
Min qet ji bîr nekir
Û hûn nikarin bidi jibir kirin
Hûn nikarin min va nexweşiya da bûk bikin e
Ew ku ez revok ketim e darê dinyayê ezê xwe berdim e bikevanên qamîşan
Ew gêrik a min û xwe eşîr e ez ê bi dîzinim!
Min sond xwar! Ez li ser rihê xwe hêwî nakim.
Dikarim ji we re sond bixwim camêrino,
Ji hedê xwe zêdetir têgihîştin û
Hayjêhebûna her tiştî, nexweşiyek e;
Hem ji nexweşiyeke bi tevayî rastîn.
Hişekî jirêzê, ji bo jîyana mirovî têra xwe bes e.
|Fyodor Mihayloviç Dostoyevski|
Bi xatirê te Cizîrî,
Bi xatirê te Feqiyê Teyran,
Bi xatirê te Ehmedê Xanî
Bi xatirê te Zîna Zêdan, Bi xatirê te Memê Alan
Bi xatirê te ji Bekoyê Ewan,
Qene fesadiya te jî bi Kurdî bû Mirê cinan!