“Zırhımızdaki çatlaklar bizi zayıf değil, gerçek kılar. Bakış açını değiştir, Mercan. Kimse kusursuz, kimse yenilmez değil.
Hiçbir yenilgi de bir son değil. Yeniden başlayabilirsin.”
"En sevdiğin çiçek?"
Gülümsedi ve "Sensin," dedi. "Bir bahar ayında açmış, en güzel çiçeğimsin..."
Yeni yaşımın ilk gününde, onu tanıyana kadar küçücük bir kadındım. Sonra, yüreği kocaman bir adamın kalbine düştüm, büyüdüm...
"Senden başkası nasıl sevilir, bilmiyorum," dedi. "Sen, benim için tüm duyguların karşılığı gibisin. Kıskanmanın, özlemenin, çok sevmenin adı hep sen... Başka tanım bilmiyorum, öğrenmeye de niyetim yok..."
Yüreği çıkacak gibi çırpınıyor, Ahu bana aşkını öyle güzel döküyordu ki saatlerce dinleyebilirdim onu. Alyansının olduğu parmağı dudaklarıma sürtündü.
Ahu benim için sondu. "Ben zaten hiç gidemem ki senden," dediğinde ölümüm başladı.
"Alacalı..." dedi büyülenmiş gibi. Alnı alnıma yaslandı. "Alacalı Ahuşan... Bana yazılmış gibisin. Sabrın sonu selametse..." Elleri benden ayrılıp bir iki adım karşıma geçse de sözleriyle beni kendine mühürledi sanki. "Yemin ederim; benim selametim bir sen, tek sen olacaksın."